Sluit [X]   
 

Sergeant Olie in 1908: herhalingsoefening

© 1999-2017, René G.A. Ros
Laatst gewijzigd 15-9-2017

Nieuwsbrief

Nieuwsgierig? Lees deze nieuwsbrief maar!Nieuwsbrief 421

Nieuwsbrief Stelling van Amsterdam
Een nieuwsbrief over militair erfgoed in de regio Groot-Amsterdam.
16de jaargang, nummer 421, 23 mei 2014
Thema: Dossier Peilschaal Krommeniedijk

 

Inhoud

In deze nieuwsbrief:

 

Inleiding

Beste lezer,

Er zijn vele redenen om mijn werk voor de Stelling van Amsterdam te minderen en ik wil u over een van die oorzaken vertellen. Om in ieder geval een idee te geven zonder de betrokkenen te noemen. Na drie jaar met diverse pogingen is dit geval helaas niet opgelost. Wellicht weet een van de lezers een oplossing?
Deze informatie deel ik ook om geruchten te ontzenuwen, die bij een onbekend aantal mensen leven, bijvoorbeeld dat ik een voorwerp uit een fort zou hebben gestolen.

Lees deze nieuwsbrief op: http://www.stelling-amsterdam.nl/nieuwsbrief/2014/nieuwsbrief-421/
Overig kort nieuws op het Stelling Forum: http://forum.stelling-amsterdam.nl/

Veel leesplezier!
René Ros

Tip: houd de cursor boven elke afbeelding om een beschrijving te zien.
Noot: deze thema-nieuwsbrief was in december 2013 gereed.

 

De doorvaarten van Krommeniedijk (H)

Verscheen eerder in Nieuwsbrief 372 d.d. 1 juni 2011.

Tekst en foto's: René Ros.
Historische foto: collectie Linda Groen.
Met dank aan: diverse grondeigenaren.
Project: drie maanden doorlooptijd met twee veldtochten.

Foto uit 1935 van een van de doorvaarten.Natuurlijk is bekend dat in 1896 een inundatiekade bij Krommeniedijk was opgeleverd. En dat het rond 1950 bij een ruilverkaveling gedeeltelijk was 'geamoveerd'.
De zeven breedste tochten waren versmald en voorzien van een houten beschoeiing en gronddepots. Zodat in geval van oorlogsdreiging deze doorvaarten snel dichtgestort konden worden.
De burgers deden dit in 1944 voor het laatst toen de Duitse bezetter de polder inundeerde als onderdeel van de Vordere Wasserstellung.

Het eerste deel lag noordelijk van de huizen van Krommeniedijk en maakte een omweg achter een boerderij. Waar geen ruimte langs het water van de Krommenie was, liep de wal zuidoostelijk van de weg, met de dorpskerk uit 1755 erin.
Om vervolgens via Fort bij Krommeniedijk verder te gaan tot even ten zuiden van Fort aan Den Ham. In dit laatste deel liggen twee behoorlijk intacte doorvaarten die goed zichtbaar zijn en een monumentstatus hebben.

Een van de doorvaarten anno 2011.Maar het deel achter de huizen had uw veldonderzoeker nooit bekeken, de kade is immers toch weg! De aanleiding om toch te gaan kijken waren de door Linda Groen, nazaat van Soldaat Schilperoord, toegezonden foto's uit 1935.
Uit luchtfoto's bleken de vijf doorvaarten in dat deel nog goed herkenbaar. Dat was een goede reden bij diverse Krommeniedijkers aan te bellen, die boven verwachting prettig mee werkten!

Één doorvaart is vervangen door een lange betonnen duiker met een weg erover. De middelste doorvaart heeft een betonnen brug gekregen maar er is nog wel wat van de houten beschoeiing te vinden. Bij maar liefst drie doorvaarten is een groot deel van de houten beschoeiing nog aanwezig alhoewel de zwaarste balken ontbreken.

Bovendien werden twee onbekende grenspalen aangetroffen bij twee doorvaarten. De grootste verrassing was een houten balk, met zinken kapje, waaraan een peilschaal van de Genie is bevestigd. Twee jaar geleden afgebroken maar verder nog in goede staat!

De gevonden peilschaal ter plekke."Zeg, soldaat Ros!"
"Ja soldaat Jan?"
"Wat heb je nou eigenlijk gevonden?"
"Nou, doorvaarten in een geëgaliseerde kade."
"Je bedoelt gaten in iets dat er niet meer is? Is dat nuttig!?"

Inundatiekade van de Nauernasche Vaart tot De Dam
Vordere Wasserstellung
Fort bij Krommeniedijk
Fort aan Den Ham
Soldaat Schilperoord

 

Hoe het verder ging met de peilschaal

Luchtfoto van Krommeniedijk, de inundatiekade lag links van de woningen.In 2011 werd een peilschaal aangetroffen op de voormalige inundatiekade bij Krommeniedijk (zie het verslag hierboven.). In tegenstelling tot de hardstenen grenspalen kon deze zeldzame en kwetsbare peilschaal niet op die locatie blijven. Bovendien kon het daar geen verhaal over inundaties vertellen.

Naar aanleiding van een oude foto had ik het initiatief voor de veldtocht op 16 april 2011 genomen. En aan persoon X gevraagd om mee te gaan omdat hij zich verdiept in de Sector Zaandam en bovendien een goede vriend was geworden.
We waren het eens dat de peilschaal een betere plek verdiende maar de grondeigenaar was niet thuis om dat te regelen. Zodoende maakte ik telefonisch een afspraak met hem.
Dezelfde dag stelde ik per e-mail aan persoon X, tevens bestuurslid stichting Fort Y, voor: "Met het verzoek om de peilschaal aan mij over te dragen zodat het elders veilig en schoon getoond kan worden. Dan lijkt een meerjarige bruikleenovereenkomst met Fort Y mij de mooiste oplossing". Persoon X antwoordde op 17 april met "Ben helemaal eens met het voorgestelde".

Akte van SchenkingOp 23 mei 2011 gingen we samen naar de eigenaar en ik stelde ons voor en vroeg of ik de peilschaal mocht hebben en dat deze onder andere in Fort Y tentoongesteld zou worden. De eigenaar ging zonder aarzelen hiermee akkoord maar vond het tekenen van een akte van schenking overbodig*.
Direct na het gesprek hebben persoon X en ikzelf de peilschaal uit het terrein gehaald en naar Fort Y gebracht. Persoon X heeft toen de akte getekend als getuige van een mondelinge overeenkomst.

Nog dezelfde avond stuurde ik een standaard bruikleenovereenkomst naar persoon X maar dat was in ene tegen het zere been en werd de gemaakte afspraak vergeten. In e-mails en in een gesprek werd onder andere beweerd: "jij hebt toch al zes peilschalen" (is onjuist en maakt niet uit), "onvervreemdbaar staatseigendom" (bestaat niet), "we hebben toestemming van Defensie" (is geen partij, werd niet bewezen en NIMH** ontkent werkwijze), "de provincie is op de hoogte" (is geen partij), "geen eigendom van een particulier mag zijn" (zelf bedachte regel), "je hebt de eigenaar voorgelogen" (.), enzovoort.

* Op 12 december 2011 heeft de grondeigenaar - helder van geest - alsnog een akte van schenking op mijn naam ondertekend. Deze en andere bewijsstukken zijn op verzoek in te zien.
** Nederlands Instituut Militaire Historie, onderdeel van het Ministerie van Defensie.

 

Het bleef een slepende affaire

In de jaren die sindsdien verstreken heb ik de kwestie aan verschillende deskundigen voorgelegd die allemaal van mening zijn dat ik geheel in mijn recht sta. Ik heb oprecht gezocht naar bewijs dat stichting Fort Y gelijk heeft maar ik heb het niet gevonden.
De reactie van een jurist vat het mooi samen: "ik weet wel dat ik nooit met mijn DAF - een Koude Oorlogjuweeltje - in de buurt van dat fort kom, straks eisen zij dat ook op omwille van het publieke domein." Een gesprek met een senior adviseur van 'Domeinen'* op het Ministerie van Financiën was het meest verhelderend, leerzaam en tegelijk vermakelijk.
Ook andere personen die ik eerder en later meenam op veldtochten vinden het niet meer dan normaal dat de initiatiefnemer (die vaak de meeste kennis en arbeid erin heeft gestopt) de eerst aangewezen persoon is voor vondsten of giften.

Formeel gaat het om het betwisten van het eigendomsrecht tussen twee civiele partijen. De grondeigenaar heeft het eigendom bewijsbaar overgedragen aan een andere partij (schrijver dezes) dan die de peilschaal nu wederrechtelijk in bezit heeft (Persoon X/Fort Y).
Die situatie is veroorzaakt door het niet nakomen van een afspraak en het 'toe-eigenen' van een peilschaal die niet één fort toebehoort. En dat een particulier best vertrouwd kan worden als hij dergelijke spullen beschikbaar stelt aan organisaties die daarmee een verhaal willen vertellen. Maar inmiddels gaat het ook over beschadigd vertrouwen.

Vorig jaar zomer heb ik weer een poging gedaan om beide partijen een uitweg zonder gezichtsverlies te bieden maar dat is helaas weer niet gelukt omdat er van mij van alles geëist werd maar niets geboden.

* Tegenwoordig het Rijksvastgoed- en ontwikkelingsbedrijf (RVOB), sinds 5 november 2012 een onderdeel van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK).

 

Deze nieuwsbrief is een uitgave van het Documentatiecentrum Stelling van Amsterdam. De redacteurs en auteurs aanvaarden geen aansprakelijkheid, op welke wijze ontstaan, door het gebruik van de inhoud van de website, nieuwsbrief of andere publicatie, door welke persoon en voor welk doel dan ook. Bij gebruik als bron voor publicaties en andere uitingen is bronvermelding verplicht en tevens wordt deskundige begeleiding, door bijvoorbeeld de redacteur of auteur, aanbevolen. In de nieuwsbrieven weergegeven meningen zijn een deel van een column of strikt persoonlijk tenzij expliciet anders is aangegeven. 'Majoor Van Hall' en 'Soldaat Troelstra' zijn fictieve militairen uit het verleden die dienen als pseudoniemen voor verschillende personen. De inhoud van een nieuwsbrief wordt na publicatie niet meer gewijzigd en kan later onjuist zijn gebleken of niet meer van toepassing zijn. De auteursrechten berusten bij René G.A. Ros tenzij anders is aangegeven. Zie ook de privacy verklaring.

 

RSS Feed met nieuws over de Stelling Stelling van Amsterdam Twitter Stelling van Amsterdam op sociaal netwerk Facebook Doc.centrum Stelling van Amsterdam op LinkedIn
Stelling van Amsterdam op foto-site Instagram Stelling van Amsterdam op foto-site Flickr Stelling van Amsterdam op video netwerk YouTube

Deze website wordt verzorgd door particuliere experts en is geen website van een overheid.
Gebruik door commerciële partijen alleen met voorafgaande toestemming.
Stelling van Amsterdam. Een stadsmuur van water.
UNESCO Werelderfgoed sinds 1996
Senger Communicatie zorgt dat uw boodschap beklijft, simpel en begrijpelijk. (Advertentie)
 
 
 
Bureau Meerzijdig let op meerdere zijden bij support, mediation, procesbegeleiding en trainingen. (Advertentie)